آخرین مطالب
امکانات وب
در روز هشتم ماه مبارک رمضان از خدای متعال مسئلت می کنیم که توفیق اطعام به دیگران را قسمت ما کند: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ رَحْمَةَ الْأَيْتَامِ وَ إِطْعَامَ الطَّعَامِ؛ خدایا روزیم گردان در این ماه مهرورزی نسبت به یتیمان، و خوراندن طعام»(إقبال الأعمال، ج 1، ص134)
یکی از سنتهای بسیار خوبی که در آموزههای اسلامی بر آن تأکید شده، اطعام به مؤمنین است. روایات ارزشمندی که در خصوص این سنت حسنه در منابع روایی نقل شده، انسان را مشتاق شرکت در این حسنه بزرگ میکند. در روایتی از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است: «مَن فَطَّرَ صائماً فلَهُ مِثلُ أجرِهِ؛ هر كه روزه دارى را افطار دهد، همانند وى پاداش دارد.»(الكافي، ج 4، ص68)
آداب اخلاقی افطاری دادن:
برای بهرهمندی از ثواب کامل اطعام به روزه داران میبایست برخی از آداب اخلاقی در خصوص آن را رعایت کرد.
1-خالص کردن عمل برای خدا: اولین و مهمترین شرط قبولی اعمال داشتن نیت صحیح و الهی است. اطعام به مؤمنین نیز از این امر مستثنی نشده است، از این رو سزاوار است، اطعام بدور از ریا و خودنمایی و مقاصد دنیایی باشد. «إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُورا؛[انسان/9] ما شما را بخاطر خدا اطعام مى كنيم، و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمى خواهيم!.»
2-پرهیز از اسراف و تبذیر: مجلس افطاری دادن میبایست ساده و بدور از اسراف و تجمل برپا شود، تا اینکه به عنوان یک سنت حسنه همه گیر شود، آموزههای اسلامی همواره از اسراف و زیاده روی نهی کرده است: «وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفينَ؛[اعراف/31] و بخوريد و بياشاميد و [لى ] زياده روى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمى دارد.»
إقبال الأعمال ، ابن طاووس، على بن موسى، 2جلد، دار الكتب الإسلاميه - تهران، چاپ: دوم، 1409 ق.
الكافي ، كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق 8جلد، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق.